हळूच सांज ही ढळताना,
दाटून येई मनात गाणे.
अनोळखी या वाटेवरती,
फुलवून जाई तुझे येणे.
शब्दांविनाच उमजून सारे,
नयनांत सांगे गूज काही.
हळुवार वाहणाऱ्या वाऱ्यातही,
एक नितांत ओढ राही.
काळजाच्या एका कोपऱ्यात,
उजळून निघते प्रीत सारी.
तू सोबत असता क्षणांची,
होत जाते नक्षी न्यारी.
निसटून जाणाऱ्या या क्षणांना,
मिठीत अलगद बांधून घ्यावे.
कातरवेळ सरून गेली तरी,
हे सूर मनात गुंजत राहावे.
